yakcute

ถ้าวันนี้เธอต้องรับใครเข้ามา...


ที่เคยมีน้ำตา........ฉันก็อยากให้เธอลืม

ที่เคยเสียใจปวดร้าว.....ฉันก็อยากให้เธอเก็บไว้ในลิ้นชักของอดีต

เพราะฉันรู้....ยังไงเธอก็ไม่มีวันลืมความเจ็บช้ำนั้นได้หรอก....

ฉันจึงให้เธอเก็บไว้มากกว่า "ฝืนใจให้ลืม"

วันนี้....ถ้ามีใครมาเคาะประตูหัวใจของเธอ

อยากให้เธอกล้าที่จะเปิดรับคน-คนนั้น...

อย่าให้อดีตเปรียบเสมือนแม่กุญแจ...ที่ล็อคเธอไว้...

ให้นั่งอยู่ข้างในเพียงคนเดียว....อีกทั้งยังไม่ยอมที่จะรับใครเข้ามานั่งเป็นเพื่อน...

ผ่อนปรนความรู้สึกของตัวเอง.....ให้มีความยืดหยุ่น...

การเปิดรับใครอีกคนเข้ามา....

ไม่ได้หมายความว่า....เราจะต้องเจ็บซ้ำอีกครั้ง...

แต่ถ้าเผอิญ.....

เผอิญเธอต้องเจ็บในการตัดสินใจครั้งนี้อีก...

ไม่ต้องกลัวนะ...

มาหาฉันได้เสมอ....

ฉันจะให้ไหล่เธอพิง...

ฉันจะให้ 2 แขน โอบกอด....

ฉันจะคอยซับน้ำตาเธอด้วยความรัก...

ฉันจะปลอบประโลมด้วยความห่วงใย...

ฉันพร้อมจะยืนเคียงข้างเธอ...

โดยเฉพาะเวลาที่เธอไม่มีใคร.....

......

เรียนรู้เขาคนนั้น.....ไปในแต่ละวัน....

อย่างน้อยเราก็ได้เพื่อนเพิ่มเข้ามาในชีวิตอีก 1 คน

หากไม่สามารถมอบความรักแบบ "คนของใจ" ให้แก่เขาได้...

ก็อย่าฝืน....

ถ้ามันไม่ได้......ทั้งเราและเขา "ก็รู้กัน"

และความรักแบบเพื่อนมิตร.......ก็จะยังคงอยู่....

ไม่ง่ายที่จะรู้จักใครสักคนอย่างคุ้นเคย...

เพราะต่างต้องใช้เวลาเรียนรู้ซึ่งกันและกัน...

เริ่มคบ...เริ่มเรียนรู้...ไม่ได้หมายความว่า

เธอจะต้องรักเขาเลยทันที....

คงความเป็นตัวเองไว้....

อย่างที่เป็นอยู่ทุกวัน......

แล้วทั้งเราและเขาจะรู้คำตอบ...

"ว่าเราสามารถไปด้วยกันได้ดีหรือไม่"

เวลาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกกันได้...

ก็น่าจะให้ "หัวใจของเรา" ได้ลองดู....